بازتولید فرهنگ ملی در نظام آموزشی به واسطه ی ظرفیت های نمایش خلاق

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

3 استادیار گروه آموزش هنر، دانشگاه فرهنگیان استان تهران، ایران.

4 دانشیار گروه مدیریت فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران.

چکیده

در سال های اخیر تلاش های بسیاری برای اصلاح نظام آموزشی سنتی در رویارویی با تحولات ناگزیر فرهنگی را شاهد بوده ایم. این مقاله به بررسی عوامل نمایش خلاق در نظام آموزشی و شناسایی ارتباط و راهبرد آن به بازتولید فرهنگ ملی می پردازد. از آنجا که مشکلات بازتولید فرهنگ، به دلیل سرعت فزاینده ی تغییرات در جامعه از اهمیت ویژه ای برخوردار است؛ هدف پژوهش شناسایی و ارائه ی الگوی بازتولید فرهنگ ملی به واسطه ی نمایش خلاق در نظام آموزشی می باشد. یافته های تحقیق در بعد نظری به روش تحلیل محتوای کیفی با تاکید بر شاخص "فرآیند خلاق" و "محیط خلاق" با رویکرد هم افزایی (دیاکرونیک) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بدین روی به همراه ارائه ی جدول و نمودار به صورت مستدل نشان داده شده است که بر اساس آرای هافستد چگونه نمایش خلاق در نظام آموزشی منجر به بازتولید فرهنگی می شود. در نتایج پژوهش، شناسایی تضاد بین واقعیت های موجود و رویکرد فضای آموزشی خلاق علاوه بر ارائه ی یک راهکار کاربردی؛ به چگونگی شمول پذیری ابعاد فرهنگی هافستد در ابعاد نمایش خلاق، ظهور و بروز مردم سازی توسط نمایش خلاق، و تبیین الگوی بازتولید اجتماعی- فرهنگی در ابعاد نمایش خلاق پرداخته است. در نهایت نگارندگان توسعه ی استفاده از ظرفیت های نمایش خلاق به عنوان رویکردی جدید مبتنی بر بازتولید ارزش های فرهنگی در نظام آموزشی را پیشنهاد کرده اند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Reproducing National Culture in the Educational System Through the Capacities of Creative Drama

نویسندگان [English]

  • Maryam Salimi 1
  • Mehrdad Sadeghi 2
  • Sadegh Rashidi 3
  • Ali Rashidpoor 4
1 Cultural Management and Planning, Management, Isfahan Islamic Azad University (Khorasgan), Isfahan, Iran.
2 Cultural Management and Planning, Department of Management, Isfahan Islamic Azad University (Khorasgan), Iran.
3 Department of Art Education, Farhangian University of Tehran, Tehran, Iran.
4 Management and Cultural Planning, Management, Isfahan Azad University (Khorasgan), Isfahan, Iran.
چکیده [English]

This article examines the factors of creative drama in the educational system and identifies its relationship and strategy in the reproduction of national culture. The aim of the research is to identify and present a model for the reproduction of national culture through creative representation in the educational system. The findings of the research were analyzed in the theoretical dimension by the method of qualitative content analysis with an emphasis on the index of "creative process" and "creative environment" with a synergistic (diachronic) approach. Thus, along with the presentation of tables and graphs, it has been demonstrated in a reasoned manner how, according to Hofstede's views, creative representation in the educational system leads to cultural reproduction he results of the research identify the contradiction between existing realities, how Hofstede's cultural dimensions can be integrated into the dimensions of creative drama, the emergence and occurrence of humanization through creative drama, and the explanation of the model of socio-cultural reproduction within the dimensions of creative drama. Finally, the authors have proposed the development of using the capacities of creative dramatic as a new approach based on the reproduction of cultural values in the educational system.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Creative drama
  • Reproduction of culture
  • national culture
  • creative process
  • creative environment

مراجع

احمدی، حمید. (1378). قومیت و قوم‌گرایی در ایران، از افسانه تا واقعیت. تهران: نشر نی.
ساروخانی، باقر. (1370). دایره المعارف علوم اجتماعی. تهران: کیهان
فکوهی، ناصر. (1385). انسان‌شناسی هنر: از بدوی گرایی تا هنر مدرن. فصلنامه خیال: 17. تهران: فرهنگستان هنر.
کهون، لارنس. (1385). از مدرنیسم تا پست‌مدرنیسم. ترجمه عبدالکریم رشیدیان. تهران: نشر نی
 
Ahmadi, H. (1999). Ethnicity and ethnocentrism in Iran: From myth to reality. Tehran: Nashr-e Ney. [In Persian]
Bhattacharya, T., Fraser, N., & Arruzza, C. (2019). Feminism for the 99 percent: A manifesto (pp. 21, 68). Verso.
Cahoone, L. (2006). From modernism to postmodernism (A. Rashidian, Trans.). Tehran: Nashr-e Ney. (Original work published 1996). [In Persian]
Cooper, C. (Ed.). (2019). Making a world of difference: A DICE resource for practitioners on educational theatre and drama.
Craft, A. (2012). Childhood in a digital age: Creative challenges for educational futures. London Review of Education, 10(2), 173-190. 
Craft, A., Cremin, T., Hay, P., & Clack, J. (2014). Creative primary schools: Developing and maintaining pedagogy for creativity. Ethnography and Education, 9(1), 16-34. 
de Mooij, M. (2017). Comparing dimensions of national culture for secondary analysis of consumer behavior data of different countries. International Marketing Review, 34(3), 444-456. https://doi.org/10.1108/IMR-02-2016-0047
Fakouhi, N. (2006). Anthropology of art: From primitivism to modern art. Khial Quarterly, 17. Tehran: Farhangestan-e Honar. [In Persian]
Hackbert, P. H. (2018). Using improvisational exercises in general education to advance creativity, inventiveness and innovation. US-China Education Review, 7(10), 10-21.
Hofstede, G. (2020). The business of international business is culture. International Business Review, 3(1), 1-14.
Jeffrey, B. (2016). Creative teaching and learning: Towards a common discourse and practice. Cambridge Journal of Education, 36(3), 399-414. 
Johanna, B., & Barbara, L. (2019). Gender, social reproduction, and women's self-organization: Considering the U.S. welfare state. Gender and Society, 5(3), 314. https://doi.org/10.1177/089124391005003004
Kim, K. H. (2011). The creativity crisis: The decrease in creative thinking scores on the Torrance Tests of Creative Thinking. Creativity Research Journal, 23(4), 285-295. 
Kousoulas, F. (2011). The interplay of creative behavior, divergent thinking, and knowledge base in students' creative expression during learning activity. Creativity Research Journal, 22(4), 387-396. 
Koval, E. A. (2018). Historical, philosophical, political and legal sciences, cultural studies and art criticism. Questions of theory and practice. Voprosy teorii i praktiki, 3(2), 83-87.
Lemons, G. (2015). When the horse drinks: Enhancing everyday creativity using the elements of improvisation. Creativity Research Journal, 17(1), 25-36. 
Liu, C. H., & Matthews, R. (2015). Vygotsky's philosophy: Constructivism and its criticisms examined. International Education Journal, 6(3), 386-399.
Neelands, J., & Goode, T. (2019). Structuring drama work: A handbook of available forms in theatre and drama (2nd ed.). Cambridge University Press.
Patterson, O. (2010). Handbook of cultural sociology (pp. 139-151). Routledge. https://scholar.harvard.edu/patterson/publications/mechanisms-cultural-reproduction-explaining-puzzle-persistence
Paulus, P. B., & Dzindolet, M. (2018). Social influence, creativity and innovation. Social Influence, 3(4), 228-247. 
Rasmussen, B. (2018). The 'good enough' drama: Reinterpreting constructivist aesthetics and epistemology in drama education. Research in Drama Education: The Journal of Applied Theatre and Performance, 15(4), 529-546
Salinsky, T., & Frances-White, D. (2018). The improv handbook: The ultimate guide to improvising in comedy, theater, and beyond. Continuum.
Sapic, S., & Filipovic, J. (2019). Međunarodni marketing. Ekonomski fakultet.
Sarokhani, B. (1991). Encyclopedia of social sciences. Tehran: Kayhan. [In Persian]
Sawyer, R. K. (2019). Explaining creativity: The science of human innovation (2nd ed.). Oxford University Press.
Shtompka, P. (2019). Sociological research. Sotsiologicheskie issledovaniya, 1, 6-16.
Striphas, T. (2019). Caring for cultural studies. Cultural Studies, 33(1), 1-18. 
Toivanen, T. (2019b). Pohdintaa draamakasvatuksen perusteista suomalaisessa koulukontekstissa: opetusmenetelmä vai taideaine [Drama education in Finnish school context: Teaching method or art subject]. Kasvatus, 43(2), 192-198.
Toivanen, T., & Salomaa, R., & Halkilahti, L. (2016). Does classroom drama support creative learning? - Viewpoints on the relationship between drama teaching and group creativity. The Journal for Drama in Education.
Toivanen, T., Komulainen, K., & Ruismäki, H. (2011). Drama education and improvisation as a resource of teacher student's creativity. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 12, 60-69. 
Veber, A. B. (2017). Sociological science and social practice. Sotsiologicheskaya nauka i sotsialnaya praktika, 5(2), 47-62.
Wright, P. R. (2016). Drama education and development of self: Myth or reality? Social Psychology of Education, 9(1), 43-65. 
Zolt, L., & Kokovic, D. (2017). Sociologija kulture: sa elementima kulturne antropologije. Mediterran Publishing.
نظریه و عمل در تربیت معلمان
دوره 10، شماره 18
مهر 1403
صفحه 245-258

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار